هنوز در پي هزاران سال، نسيم، عطر سنبل‌ها را از سفره هفت‌سين نوروزي برمي‌چيند و مي‌افشاند بر چهره پرخند ايرانيان و به آنان نويد فرارسيدن نوروز را مي‌دهد.

***

هنوز در پي هزاران سال، ايرانيان در هر كجاي گيتي كه ايراني نام گرفته‌اند، در بشقاب‌هاي خوش آب و رنگ و كوزه‌هاي كوتاه و بلند سبزه سبز مي‌كنند و به نشانه رسيدن بهار و فراز آمدن نوروز و زيباترين روز سالشان كه سرآغاز سالي سبز و پرطراوت است، به خود و مهمانانشان، گامهايتان سبز مي‌گويند.

***

هنوز در پي هزاران سال، ايرانيان به پيشواز سال نو مي‌روند و در پيشواز ‌آييني شكوهمند، خانه‌هايشان را مي‌تكانند، جلا مي‌بخشند و از آلودگي‌ها و از سياهي‌ها مي‌روبند.

***

هنوز در پي هزاران سال، ايرانيان با آغازين روز سال نو به دست‌بوس بزرگان خانواده خويش مي‌روند، دست‌هاي بزرگترها را مي‌بوسند، عيدي مي‌دهند و عيدي مي‌گيرند.

***

هنوز در پي هزاران سال، ايرانيان روز سيزدهم فروردين را از زود هنگام به دشت و دمن مي‌روند و در كنار رودها به شادي مي‌نشينند و آخرين روز جشن نوروزي را با شكوه هرچه بيشتر گرامي مي‌دارند.

***

و هنوز در پي هزاران سال، ايراني، ايراني مانده است تا ستاينده و پاسدارنده زيباترين و والاترين دست‌آوردهاي فرهنگ بشري باشد: ايراني ماندگار است و جاودانه مي‌ماند.

 

برگرفته از ايران راز ماندگاري؛ نوشته مهدي افشار