ارداویرافنامه
كتاب ارداويرافنامه اَرداویرافنامه یا اَرداویرازنامه يا بهشت و دوزخ در آئين مزديسني نام یکی از کتابهای نوشته شده به زبان پارسی میانه است که از پیش از اسلام بجا ماندهاست. اين كتاب از نوشته هاي دوره ساساني است كه در چند قرن اخير محققين و دانشمندان اروپايي بدان توجه نموده و مطالعاتي روي آن انجام داده اند. سير و سفر در جهان ديگر و آگاهي از پاداشي كه به نيكوكاران و پادافرهي كه به بدكاران داده مي شود در آثار اغلب مذاهب به گونه هاي مختلف مطالبي آمده، اما هيچيك از آن گفته ها همچون سير و سفر ارداويراف مقدس نبوده تا آنجا كه قريب هزار سال بعد از او، دانته شاعر و نويسنده مشهور ايتاليايي همين داستان را در كتابي به نام «كمدي الهي» بيان داشته است.
ويراف مرد پاك و پرهيزگاري است كه پيشوايان و موبدان دين زرتشتي او را برگزيدند كه سيري در جهان ديگر كند و از روان در گذشتگان آگاهي بدست آمد و در دسترس همكيشان خود بگذارد. اين سير معنوي در پيشگاه پيشوايان دين، بر در آتشكده فرنبغ (آتشكده موبدان) آغاز گرديد. ويراف كه به گفته موبدان در تمام عمر خود گناهي نكرده و به حكم قرعه براي اين سير انتخاب شده بود، پس از شستن سر و تن و پوشيدن جامه نو و خوردن خورش، بر بستر پاك آرميد و روان گذشتگان يادكرد و اندرزهاي خويش را بيان نمود و سه جام منگ گشتاسبي از پشوايان دين گرفت و نوشيد و باژ (دعا) گفت و به خواب رفت و به مدت هفت شبانه روز به همراهي دو فرشته طبقات بهشت و دروزخ را بازديد كرد و پاداشي كه از هر كار نيك به نيكوكاران و پادافرهي كه از هر گناه به گناهكاران داده مي شد، مشاهده كرد و سپس به پيشگاه اورمزد پذيرفته شد و پيام او را براي هم كيشان خود شنيد و روز هفتم به اين جهان بازگشت و پس از خوردن خوراك، دبيري دانا و فرزانه را خواند تا مشاهدات خود را بنگارد و مجموع اين نوشته ها به نام ارداويرافنامه خوانده شد.
برگرفته از: ارداويرافنامه، به کوشش رحيم عفيفي
"عشق به میهن ضرورت است نه حادثه"