اندرزي از دانايان

 

دارم اندرزي از دانايان

از گفتار پيشينيان

به شما بگزارم

به راستاي اندر گيهان

اگر اين از من پذيريد

بُوَد سود دو گيهان:

به گيتي گستاخ مبيد

بس آرزو اندر گيهان

چه، گيتي به كس بنهشتند

نه كوشك و نه خان و نه مان.

 

 

 

يكي از متون پهلوي

فارسنامه ابن بلخی...

«فارس‌نامه» کتابی‌است پیرامون تاریخ و جغرافیای پارس که در دهه نخست قرن ششم هجری قمری نوشته شده‌است. نام نویسنده کتاب مشخص نیست، ولی نویسنده خود در دیباچه کتاب نسب و نیایش را از بلخ و خویشتن را زاده و پرورده در پارس ذکر می‌کند. از این رو معمولاً از وی با نام ابن بلخی یاد می‌شود. بخش جغرافیای فارس‌نامه به خاطر اطلاعات بدیعی که در آن یافت می‌شود نزد پژوهشگران بسیار ارزشمند است، بخش تاریخ کتاب عمدتاً منطبق با تواریخ پیشین یا حتی مأخوذ از آنهاست، گرچه گاه اطلاعات اضافه‌ای هم در آن یافت می‌شود. بخش تاریخ این اهمیت را می‌دارد که نخستین نوشته در مقابل ترجمه پیرامون تاریخ ایران به زبان فارسی ‌است که به دست ما رسیده‌است.

این اثر اولین بار به تصحیح «گای لسترنج» و «رینولد الن نیكلسون» در سلسله انتشارات اوقاف گیب در سال 1339 قمری (1921 میلادی) در لیدن به چاپ رسیده است و چندین بار نیز در تهران به صورت افست چاپ گردید. آخرین بار توسط انتشارات اساطیر در سال 1385 به صورت افست چاپ و منتشر شد.